06/19/16

To Grexit, το Brexit και το Κακό Συναπάντημα

Η σκέψη πρωτομπήκε στο μυαλό μας 11 χρόνια πριν, όταν περιμέναμε να γεννηθεί ο μεγάλος μας γιος, ο Πάρις.  Μένοντας ήδη – τότε – 10 χρόνια στην Αγγλία κι έχοντας πάρει συνειδητά την απόφαση ότι η οικογένεια και το σπίτι μας θα ήταν πια εδώ, είχαμε πει ότι στα παιδιά μας θα δίναμε διπλή υπηκοότητα – και την Βρετανική και την Ελληνική – για να μπορούν να έχουν ίσα δικαιώματα και στις δυο χώρες.  Αλλά … θες με τις χαρές και τις ανησυχίες της πρώτης εγκυμοσύνης … θες με την σιγουριά που μας έδινε το στάτους του “πολίτη της ΕΕ” … … … θες με το ένα … θες με το άλλο … δεν είχαμε κοιτάξει καθόλου την διαδικασία που ήταν απαραίτητη για την έκδοση Βρετανικού διαβατηρίου στο μωρό που θα γεννιόταν.  Το κοιτάξαμε 2 μήνες μετά την γέννησή του παιδιού και τότε είδαμε πως υπήρχε ένα άγνωστο, μικρό έγγραφο, το λεγόμενο Indefinite Leave to Remain (Άδεια Παραμονής Επ’ Αορίστου θα το μετέφραζα), για το οποίο – όντες πολίτες της ΕΕ – ουδέποτε είχαμε ξανακούσει όχι μόνο ότι ήταν απαραίτητο, αλλά ούτε καν ότι υπήρχε.  Και μάθαμε πως ΑΝ το είχαμε αυτό ΠΡΙΝ γεννηθεί ο Πάρις, τότε το παιδί θα δικαιούταν αυτόματα την Βρετανική υπηκοότητα.  Αλλά καθώς ΔΕΝ το είχαμε, ο Πάρις θα έπρεπε να κάνει αίτηση κανονικά ως πολίτης ΕΕ που θέλει ν’ αποκτήσει και την Βρετανική υπηκοότητα.  Αυτό – σε πρακτικούς όρους – σήμαινε πως αν είχαμε δώσει τις £22 (τότε – πριν 10 χρόνια) που ήταν το αντίτιμο για το Indefinite Leave to Remain για μένα και τον Χρίστο, ο Πάρις θα μπορούσε να είχε Βρετανικό διαβατήριο αμέσως μετά την γέννησή του χωρίς να χρειαζόταν να δώσουμε τις £850 (τότε – πριν 10 χρόνια) για το British naturalisation.  Καλά λένε πως όποιος δεν έχει μυαλό … … … πληρώνει !  Αν έχετε κλείσει 5 ή παραπάνω χρόνια στο ΗΒ (είτε ως φοιτητής/-τρια είτε ως εργαζόμενος/-η είτε ως προστατευόμενο μέλος πολίτη ΕΕ) και δεν θέλετε ακόμα ή δεν έχετε την οικονομική δυνατότητα να κάνετε αίτηση για Βρετανική υπηκοότητα, προτείνω να κάνετε οπωσδήποτε την αίτηση για το Indefinite Leave to Remain.  Λεπτομέρειες για τα πώς και τι μπορείτε να βρείτε εδώ: https://www.gov.uk/government/publications/apply-for-a-document-certifying-permanent-residence-or-permanent-residence-card-form-eea-pr

Να μην τα πολυλογώ … όταν κάναμε την διαδικασία για τον Πάρι, κάναμε και τον εξής διάλογο:

– Μωρέ … μαζεύουμε που μαζεύουμε τα χαρτιά …. μήπως να κάνουμε κι εμείς την διαδικασία να γίνουμε Βρετανοί ;
– Άντε μωρέ τώρα που θα δώσουμε από πάνω κι άλλο ένα διχίλιαρο για μας !!!  Τι να το κάνουμε εμείς το Βρετανικό διαβατήριο ;  Δεν μας χρειάζεται πουθενά !  Αφού είμαστε Ευρωπαίοι πολίτες !!!

(Κούνια που μας κούναγε !!!!)

Και κάναμε την διαδικασία, πήρε το παιδί την Βρετανική υπηκοότητα και Βρετανικό διαβατήριο, πήραμε κι εμείς το Indefinite Leave to Remain να το ‘χουμε καβάτζα για το επόμενο παιδί μην ξαναπληρώσουμε τζάμπα, ήρθε κι ο Ορέστης μετά από 4 χρόνια και όντως η διαδικασία Βρετανικού διαβατηρίου για εκείνον ήταν πανεύκολη (και πάμφθηνη !) και … … … όλα καλά, όλα ανθηρά !  Ο κόσμος (ο μικρόκοσμός μας, εννοώ) ήταν όμορφος, ήσυχος κι ειρηνικός κι εμείς ευτυχισμένοι κι αστρεσσάριστοι :-).  Κάθε φορά γελούσαμε με τους υπαλλήλους των αεροδρομίων που βλέπανε να ταξιδεύει μια οικογένεια της οποίας οι γονείς είχαν Ελληνικές ταυτότητες και τα παιδιά Βρετανικά διαβατήρια.  Και με το αθώο – τότε – και ρομαντικό μυαλό μας σκεφτόμασταν τι ωραία που ήταν η “πολυ-πολιτισμική μας Ευρωπαϊκή οικογένεια” και τι καλά που δεν έχουν σημασία οι υπηκοότητες και έτσι που είμαστε σε λίγο θα καταργηθούν και τα εθνικά διαβατήρια και θά ‘χουμε όλοι μόνο ένα, Ευρωπαϊκό, κι άλλα τέτοια ωραία  !!!

(Κούνια που μας ξανακούναγε !!!)

Κι ύστερα ήρθαν οι μέλισσες !  Τι μέλισσες δηλαδή ;;;  ΣΦΗΚΕΣ να πω καλύτερα !!!  Να σου η οικονομική κρίση … να σου η άνοδος των ακροδεξιών στην μέχρι τότε (φαινομενικά ;;) δημοκρατική και προοδευτική Ευρώπη … να σου τα Μνημόνια … να σου οι πόλεμοι … να σου τα τρομοκρατικά χτυπήματα … να σου οι πρόσφυγες και τα κλειστά σύνορα … να σου η πιθανότητα του Grexit … και να σου και τώρα η πιθανότητα για το Brexit !!!  O κόσμος (ο μικρόκοσμός μας εννοώ) ήρθε τούμπαλιν.

Μετά την αναμπουμπούλα του προηγούμενου καλοκαιριού με τις εκλογές και το δημοψήφισμα στην Ελλάδα καταλάβαμε ότι τα πράγματα σκουραίνουν και τα θεμέλια της Ενωμένης Ευρώπης αρχίζουν να τρίζουν ηχηρά πλέον.  Και 1 μήνα μετά την απειλή του Grexit και 10 μήνες πριν την απειλή του Βrexit πήραμε επιτέλους την απόφαση ν’ αρχίσουμε τις διαδικασίες για την απόκτηση της Βρετανικής υπηκοότητας.  Όχι μόνο για να εξασφαλίσουμε τους εαυτούς μας, αλλά κυρίως για ν’ αποκτήσουμε το δικαίωμα ψήφου σ’ αυτό το δημοψήφισμα που θα επηρρέαζε τις ζωές μας.

Η διαδικασία σχετικά απλή και γρήγορη (το μόνο “τρέξιμο” είναι να πας να δώσεις το τεστ και μετά την αίτηση να πας για να σου πάρουν τα αποτυπώματα και να σε βγάλουν φωτογραφίες, όλα τα υπόλοιπα γίνονται ταχυδρομικά) και όλες τις πληροφορίες μπορείτε να τις βρείτε εδώ: https://www.gov.uk/becoming-a-british-citizen/how-to-apply. Να πω ότι εμείς δώσαμε το τεστ τον Ιούλιο, στείλαμε την αίτηση αρχές Αυγούστου, αρχές Σεπτεμβρίου μας κάλεσαν για αποτυπώματα και φωτογραφίες, Νοέμβριο μας στείλαν την απόφαση ότι οι αιτήσεις μας γίναν αποδεκτές και να πάρουμε τηλέφωνο στο Δημαρχείο μας για να κλείσουμε ραντεβού για την τελετή πολιτογράφησής μας.  Όπερ και κάναμε και στις 3 του Δεκέμβρη που μας πέρασε ορκιστήκαμε πίστη στο Λιζάκι, πήραμε κι από μια αναμνηστική κούπα να πίνουμε το τσάι μας (που δεν πίνουμε τσάι παρά μόνο όταν έχουμε πονόλαιμο) κι ησυχάσαμε.  Και την προηγούμενη εβδομάδα βγάλαμε και τα διαβατήριά μας (τα πάντα περί διαβατηρίων εδώ: https://www.gov.uk/apply-renew-passport), ολοκληρώνοντας έτσι πλέον και τυπικά την διαδικασία πολιτογράφησης.

13445813_10154187392195797_3365769198924358401_n

Δεν έχω ιδέα τι αποτέλεσμα θα βγάλουν οι κάλπες την Πέμπτη που μας έρχεται.  Έχω αποφασίσει πάντως πως το καλύτερο είναι να μην αγχώνεται κάποιος για πράγματα που δεν μπορεί να ελέγξει, να κάνει το καλύτερο σε ό,τι μπορεί να ελέγξει και μετά απλά να προσπαθεί να προσαρμόζεται σε ό,τι έρχεται.  Εξ ου και θα ψηφίσουμε υπέρ της παραμονής στην Ευρώπη ελπίζοντας για το καλύτερο.

06/8/16

Πέμπτη 9 Ιουνίου 9πμ στα Δικαστήρια Θεσσαλονίκης #skouries

Σαν την Χαλκιδική δεν έχει.  Αυτό είναι γνωστό τοις πάσι και περεταίρω επεξήγηση δεν χρειάζεται.

Αυτό που ΔΕΝ είναι γνωστό είναι πως αύριο, 9/6, στις 9:00 το πρωί αρχίζουν οι δίκες των 450 ατόμων που αντιτίθενται στην λειτουργία του ορυχείου της El Dorado στις #skouries της Χαλκιδικής και ως αποτέλεσμα, ο Σύλλογος Επαγγελματιών Ιερισσού αποφάσισε να κρατηθούν κλειστά τα καταστήματα και να πραγματοποιήσει συγκέντρωση συμπαράστασης έξω από τα δικαστήρια της Θεσσαλονίκης.

σκουριες

Περισσότερες ενδιαφέρουσες πληροφορίες για το θέμα μπορείτε να διαβάσετε στα ιστολόγια της Δάφνης και της Πράσινης Ρίζας Αγριμιώς, όπως την γνωρίσαμε και την αγαπήσαμε ♥), καθώς και στην ιστοσελίδα του Παρατηρητήριου Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων.

Για όσους  βρίσκεστε Θεσσαλονίκη, η συμμετοχή σας στην συγκέντρωση είναι σημαντική.

Για το Περιβάλλον.

Για την Υγεία των Κατοίκων.

Και γιατί όπως είπαμε:

ΣΑΝ ΤΗΝ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ

06/7/16

Πάμε ταξιδάκι στο DNA ;

Ο Jay από την Αγγλία, η Aurelie από την Γαλλία κι άλλα 65 άτομα από διάφορα άλλα μέρη της γης πήραν μέρος σ ένα πείραμα που διοργάνωσε γνωστή εταιρία ταξιδίων με σκοπό να αναδείξει την πολυμορφία των ανθρώπων και να τονίσει ότι

  • αυτά που μας ενώνουν είναι πολλά περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν
  • η έννοια της “καθαρότητας” και της υπεροχής μια φυλής έναντι άλλων είναι αντικειμενικά κι επιστημονικά αποδεδειγμένα … μπούλshιτ 😉

Δείτε το.  Αξίζει.

05/19/16

Δεν Είναι

«Η θάλασσα δεν είναι πια εμπόδιο. Χιλιάδες άνθρωποι πέφτουνε και πνίγονται. Τα κορμιά σκεπάζουνε τα νερά σαν νά ‘ναι μόλος. Οι δρόμοι γεμίζουνε κι αδειάζουνε και ξαναγεμίζουνε. Νέοι, γέροι, γυναίκες, παιδιά ποδοπατιούνται, στριμώχνονται, λιποθυμούνε, ξεψυχούνε. [..] Η σφαγή δε σταματά. Μόνο όταν τα πλοία ρίχνουνε προβολείς γίνεται μια πρόσκαιρη ησυχία.»*
Θα μπορούσε να είναι δημοσιογραφική ανταπόκριση από το Αιγαίο του 2016.  Δεν είναι.

genoktonia1Θα μπορούσε να είναι φωτογραφικό στιγμιότυπο από την Συρία του 2016.  Δεν είναι.

 

genoktonia_pontiwnΘα μπορούσε να είναι φωτογραφία από το Αφγανιστάν του 2016.  Δεν είναι.

 

genoktonia2Θα μπορούσε να είναι φωτογραφία από τον Πειραιά του 2016.  Δεν είναι.

 

genoktonia-pontion1Θα μπορούσε να είναι φωτογραφία από την Ειδομένη του 2016.  Δεν είναι.

 

Η 19η Μαΐου είναι ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων στο Μικρασιατικό Πόντο.  Καλό είναι να την κρατάμε αυτήν την μνήμη άσβεστη.  Όχι μόνο για να τιμούμε τους 353000 νεκρούς της εποχής εκείνης.

Αλλά και για να θυμόμαστε ότι η προσφυγιά δεν είναι ποτέ εύκολη επιλογή.

Για να θυμόμαστε ότι η προσφυγιά δεν είναι λάκισμα.

Για να θυμόμαστε ότι η προσφυγιά δεν είναι εισβολή.

Για να θυμόμαστε ότι η προσφυγιά δεν έχει εθνικότητα /θρησκεία /φύλο /ηλικία .

Για να θυμόμαστε ότι οι πρόσφυγες είναι άνθρωποι.

genoktonia3

———————————————————————————————–
*απάσπασμα από το βιβλίο της Διδώς Σωτηρίου “Ματωμένα Χώματα”
05/11/16

Τὴ Γλῶσσα μοῦ ἔδωσαν … … … Ὁμογενειακή

“Τὴ γλῶσσα μοῦ ἔδωσαν ἑλληνική.
τὸ σπίτι φτωχικὸ στὶς ἀμμουδιὲς τοῦ Ὁμήρου…
Μονάχη ἔγνοια ἡ γλῶσσα μου στὶς ἀμμουδιὲς τοῦ Ὁμήρου…
Ἐκεῖ σπάροι καὶ πέρκες
ἀνεμόδαρτα ρήματα
ρεύματα πράσινα μὲς στὰ γαλάζια
ὅσα εἶδα στὰ σπλάχνα μου ν’ ἀνάβουνε
σφουγγάρια, μέδουσες
μὲ τὰ πρῶτα λόγια τῶν Σειρήνων
ὄστρακα ρόδινα μὲ τὰ πρῶτα μαῦρα ρίγη…
Μονάχη ἔγνοια ἡ γλῶσσα μου, μὲ τὰ πρῶτα μαῦρα ρίγη…
Ἐκεῖ ρόδια, κυδώνια
θεοὶ μελαχροινοί, θεῖοι κ’ ἐξάδελφοι
τὸ λάδι ἀδειάζοντας μὲς στὰ πελώρια κιούπια.
Καὶ πνοὲς ἀπὸ τὴ ρεμματιὰ εὐωδιάζοντας
λυγαριὰ καὶ σχῖνο
σπάρτο καὶ πιπερόριζα
μὲ τὰ πρῶτα πιπίσματα τῶν σπίνων
ψαλμῳδίες γλυκὲς μὲ τὰ πρῶτα-πρῶτα Δόξα Σοί…
Μονάχη ἔγνοια ἡ γλῶσσα μου, μὲ τὰ πρῶτα-πρῶτα Δόξα Σοί!..
Ἐκεῖ δάφνες καὶ βάγια
θυμιατὸ καὶ λιβάνισμα
τὶς πάλες εὐλογώντας καὶ τὰ καριοφίλια
στὸ χῶμα τὸ στρωμένο μὲ τ’ ἀμπελομάντιλα,
κνῖσες, τσουγκρίσματα
καὶ Χριστὸς Ἀνέστη
μὲ τὰ πρῶτα σμπάρα τῶν Ἑλλήνων!
Ἀγάπες μυστικὲς μὲ τὰ πρῶτα λόγια του Ὕμνου…
Μονάχη ἔγνοια ἡ γλῶσσα μου, μὲ τὰ πρῶτα λόγια του “Υμνου.”
                                                                                                             (Οδυσσέας Ελύτης – Άξιον Εστί)

Όχι για να μην λέτε ότι δεν έχω πχοιότητα – χα !!!  :-p Σας κότσαρα τον Ελύτη πρώτο-πρώτο και συνεχίζω …

Τὴ γλῶσσα μοῦ ἔδωσαν ἑλληνική.
τὸ σπίτι φτωχικὸ στὶς ἀμμουδιὲς τοῦ Ὁμήρου…
Μονάχη ἔγνοια ἡ γλῶσσα μου στὶς ἀμμουδιὲς τοῦ Ὁμήρου…  λέει ο ποιητής λοιπόν.

Τι γίνεται όμως όταν την γλώσσαν σου δίνουν μεν ελληνική, αλλά το σπίτι δεν είναι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου ;;;  Τι γίνεται όταν το σπίτι είναι φτωχικό ή μεσοαστικό ή και πλούσιο (δεν έχει πολλή σημασία αυτό) στο κέντρο του Λονδίνου … … στα highlands της Σκωτίας … … … στις πεδιάδες της Αυστραλίας … … … στις ακτές της Νέας Ζηλανδίας … … …  στην πολυκοσμία του Μανχάτταν ή στις σαβάννες της Αφρικής ;;;  Ή όπου υπάρχουν Έλληνες τέλος πάντων ;;  Να σας πω εγώ τι γίνεται … Της Ομογένειας γίνεται !!!

Τα ομογενειακά ελληνικά είναι ένα υπέροχο συνοθύλλευμα της τοπικής γλώσσας με ελληνικές καταλήξεις (συνήθως) ή με ελληνικά προθήματα, τα οποία αποτελούν ιδιαίτερο κώδικα που συνδέει τους Έλληνες (στον όρο συμπεριλαμβάνονται και οι Κύπριοι) – κυρίως 2ης, 3ης κλπ. γενιάς – μεταξύ τους.  Όταν τα είχα πρωτακούσει ερχόμενη στο Leeds (είχα επισκεφτεί την Ελληνική Κοινότητα κι ακούω μια κυρία στην κουζίνα να λέει σε μια άλλη: “Βγάλε τα στέκια από την φρήζα να ξεφροζιάσουν, πληζ”) μου είχε φανεί τόσο μα τόσο άσχημο !!!  “Πω πωωωω !!!  Την δολοφονούν την γλώσσα !!!” είχα σκεφτεί τότε η άρτι αφιχθείσα, ξερόλας Ελληνίδα φιλόλογος !!!  Με τον καιρό συνειδητοποίησα ότι δεν πρόκειται για δολοφονία, αλλά για μια υπέροχη μετάλλαξη που προέρχεται από την ανάγκη των ανθρώπων να διατηρήσουν πάση θυσία την γλώσσα που τους έδωσαν ελληνική.  Και την μεταπλάθουν. Και την διατηρούν ως κόρη οφθαλμού.

Το βλέπω και στα παιδιά μου, τα οποία – όταν δεν ξέρουν κάποια λέξη στα Ελληνικά – “παντρεύουν” ελληνικά θέματα με αγγλικές καταλήξεις ή τανάπαλιν, προσπαθώντας να χρησιμοποιήσουν το εργαλείο που κατέχουν στο βαθμό που το κατέχουν.  Έτσι στο οικογενειακό μας λεξιλόγιο υπάρχουν αρκετά “Αγγληνικά”, τα οποία – προσωπικά – ακόμα κι όταν μαθαίνουμε τον “σωστό” τύπο, χρησιμοποιούμε τον “Αγγληνικό” μεταξύ μας σαν συνωμοτικό κώδικα οικειότητας 😉

Είμαι μέλος σε ένα φόρουμ με Ελληνίδες γυναίκες που βρίσκονται σε όλο τον κόσμο – εκτός Ελλάδας – και αρκετό καιρό πριν είχαμε μια πολύ ωραία συζήτηση περί ομογενειακών εκφράσεων. Σταχυολογώ εδώ μερικές:

  • Κάρο ( = αυτοκίνητο – εκ του car)
  • Καρπέτο ( = χαλί/μοκέτα – εκ του carpet)
  • Στέκι ( = μπριζόλα – εκ του steak)
  • Φρήζα ( = καταψύκτης – εκ του freezer)
  • Μαρκέτα ( = αγορά – εκ του market)
  • Πρίντα ( = εκτυπωτής – εκ του printer)
  • Ξεφροζιάζω ( = ξεπαγώνω – εκ του frozen)
  • Κομμούνα ( = Δημαρχείο – εκ του γαλλικού commune)
  • Οξιονέρης ( = πλειστηριαστής – εκ του auction)
  • Μουβάρω ( = κινώ/κινούμαι – εκ του move)

Το πιάσατε το θέμα, πιστεύω, ε ;

Βγάλτε μια κόλλα χαρτί τώρα για πρόχειρο διαγώνισμα !

Χαχαχαχαχαχχααααα !!!  🙂  Για να δω στα σχόλια πόσες από τις παρακάτω λέξεις και φράσεις, οι οποίες έχουν καταγραφεί σε Έλληνες που ζουν σε Η.Π.Α., Αγγλία, Καναδά, Σοηδία και Αυστραλία, θα μπορέσετε να μαντέψετε τι σημαίνουν.

  1. Πάγωσαν τα λέκια
  2. Στάκαραν τα σίπια
  3. Εμάππισα το φλόρι
  4. Περιμένω τον ρουφιάνο γιατί χάλασε το ρούφι
  5. Τούρκο τρως ;
  6. Το πήρα από ένα σόπι ινδιάνικο.
  7. Έπιασαν τα μπιλοζίρια
  8. Να κλόζουμε την ντόρα
  9. Πες να φέρει τον μπιλι παρακαλω
  10. Να χαρτώσουμε το κιτσιούι μας (είπαμε … περιλαμβάνονται και οι Κύπριοι στους Έλληνες 😉 )
  11. Το σόβολο
  12. Το σκουρέλι
  13. Η αλεβέτα
  14. Ο βαγγέλης
  15. Το χοντόκι
  16. Ο πουλατζής
  17. Η ντάτα
  18. Οι κουκαράτσες
  19. Το μπάσι
  20. Οι μπούτσες

Κ Α Λ Η  Ε Π Ι Τ Υ Χ Ι Α !!!

Οι απαντήσεις του τεστ εδώ:
05/9/16

Τι το ξανάνοιξα το ρημάδι ;;;

ΟΚ, Κάλβιν, εσύ φταις !!!  Που μου είπες να ‘ρθω και να το ξανανοίξω !!!

Και φταίω κι εγώ που σ’ άκουσα και που πάνω στον ενθουσιασμό και την χαρά μου δεν έδωσα την δέουσα προσοχή στο γεγονός ότι σε αυτούς τους μήνες που είχα να μπω εδώ μέσα, εκτός από νυχτερίδες κι αράχνες, είχαν κάνει φωλιά και 25.387 σχόλια σπαμ (ακριβέστατος είναι ο αριθμός – δεν κάνω πλάκα !!!), τα οποία το υπέροχο WordPress δεν μου έδινε καν κάποιον εύκολο τρόπο να τα σβήσω όλα με την μία !!!  Όοοοοοχιιιι !!!!  Μέχρι 200 την φορά με άφηνε να σβήνω κι αυτό μόνο όταν ήθελε εκείνο (πολλές φορές πάθαινε κοκομπλόκο και δεν μ’ άφηνε να σβήνω ούτε ένα κι έπρεπε να περιμένω να φάει κάτι να στυλωθεί και μετά να με ξαναφήσει) ! Τρεισήμισυ ώρες πήρε η όλη διαδικασία !!!

“Χαλάλι όμως” σκεφτόμουνα ο βλάκας !  Θα ξανανοίξω το μπλογκ κι όλα καλά !!!  Αμ δε !!! 150 σπαμ σχόλια την ημέρα λαμβάνω, τα οποία διαφημίζουν από viagra μέχρι amoxil και με κάνουν να θέλω να πάω να βρω αυτούς που τα στέλνουν και να τους τα δώσω να τα φάνε όλα μαζί να πάνε από ανάμειξη μαζί με overdose !!!  Να, για να δείτε τι τραβάω:

Comments

22 σχόλια σπαμ μέσα σε λιγότερο από 2 ώρες σήμερα μόνο !!!

Οπότε, αγαπημένοι μου συμπλόγκερς και συμπλογκέρισσες (και δη συνγουορντπρεσσίτες και συνγουορντπρεσσίτισσες) … … … για πείτε μου: Τι να κάνω ;;;

Πώς σταματάνε να έρχονται τούτοι οι διάολοι που μου έχουν τσαταλιάσει το νευρικό μου σύστημα ;;;

no-spam

05/5/16

Έχουμε μείνει λίγοι οι χαζοχαρούμενοι …

smileyΜ’ αυτή της την κουβέντα, η καλή μου φίλη Κάλβιν (το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο που της έχω δώσει για το μπλογκ), μού ‘δωσε την κλωτσιά στον πισινό που χρειαζόμουν για να έρθω να πιάσω σκούπα, φαράσι και φτερό, ν’ ανοίξω τα παράθυρα να μπει φρέσκος αέρας, να βάλω λουλουδάκια και ζεστό καφέ και να ΄ρθω να τα ξαναλέμε.

Για να τα λέμε όλα δλδ., η φίλη μου ο Κάλβιν, άρχισε την γκρίνια και το μπίρι-μπίρι από χθες:

Chat1 Chat2 Chat3

Και τα κατάφερε !!!  I’m back !!!  🙂

Για να φέρω την ισορροπία στο σύμπαν με την χαζοχαρουμενίασή μου.  Και καθώς σήμερα δεν ξύπνησα πολύ χαρούμενη διότι το βράδυ έβλεπα εφιάλτες ότι πήγαινα να κάνω Τεστ Παπ (μη γελάτε καλέ !  Δεν έχω χειρότερο εφιάλτη λέμε !!!) ξαναρχίζω με ένα τραγουδάκι που το έχω στο ρηπήτ από το πρωί για να μου φτιάχνει την διάθεση κι ελπίζω και την δική σας !!!

Hasta la vista, babies !!! Κι ευχαριστώ Κάλβιν !!! ♥

10/6/15

Λίγο Διακοπές, Λίγο Ανάρτηση Και Η Γκρίνια Μου – Μέρος Β’

(Πσσσστ … πού ‘στε ;;;  Φτιάξατε τσάι ;;;  Κουλουράκι πήρατε ;;; Συνεχίζουμε από χθες ! Με πλούσιο φωτογραφικό υλικό αυτήν τη φορά)

… Και κινήσαμε, λοιπόν, όπως λέγαμε … … Και πληρώσαμε τα εισιτήριά μας (9 ευρώ οι ενήλικες για την επίσκεψη στην Άλτι, το Στάδιο και το Μουσείο, τα παιδιά δωρεάν – λογικότη τιμή την βρήκα) στην ευγενικότατη, εξυπηρετικότατη και κατατοπιστικότατη κυρία στην είσοδο του αρχαιολογικού χώρου, η οποία μας έδωσε και τους οδηγούς του χώρου …

Ενυδατωθήκαμε επαρκώς από τις βρυσούλες που υπάρχουν στην είσοδο …

Olympia2

Κι αρχίσαμε να περιδιαβαίνουμε στον χώρο της Ιερής Άλτεως, τον χώρο δηλαδή όπου βρίσκονται τα κυριότερα θρησκευτικά οικοδομήματα και αναθήματα του ιερού της Αρχαίας Ολυμπίας, καθώς και γύρω από αυτόν, όπου βρίσκονταν οι κατοικίες των ιερέων, τα λουτρά, οι χώροι προετοιμασίας των αθλητών, η παλαίστρα, οι ξενώνες και το εργαστήρι του Φειδία.

Olympia3

Είδαμε το Φιλιππείον

Olympia4

Διαβάσαμε όλες τις ενημερωτικές πινακίδες

Olympia5

Θαυμάσαμε το μεγαλείο των μνημείων

Olympia6

Ενθουσιαστήκαμε με την Παλαίστρα

Olympia7

Και απαιτήσαμε ένα γρήγορο ματς Ελληνορωμαϊκής Πάλης

Olympia8

Olympia9

Στην γαλάζια γωνία ο Πάρις. Στην κόκκινη γωνία ο Ορέστης.

Olympia10

Ο Πάρις με μια έξυπνη λαβή …

Olympia11

… ρίχνει κάτω τον Ορέστη, ο οποίος χάνει και το καπέλο του !

Olympia12

Αλλά ο Ορέστης δεν το βάζει κάτω και με έναν γρήγορο ελιγμό, ξαναφοράει το καπέλο και κερδίζει τον αγώνα !!!

Μετά τον αγώνα πάλης προχωρήσαμε προς το Στάδιο και μπήκαμε στον χώρο του από την Στοά που έμπαιναν οι αθλητές, έτοιμοι για τον αγώνα δρόμου

Olympia13

Olympia15

Οι αθλητές ξεκίνησαν …

Και μετά τον αγώνα καθήσαμε στην σκιά των λιόδεντρων να ξεκουραστούμε, να κλείσουμε τα μάτια μας και να φανταστούμε πόσο ζωντανό και πολύβουο ήταν το μέρος αυτό στην αρχαιότητα

Olympia16

Πριν επιστρέψουμε ξανά στην είσοδο του αρχαιολογικού χώρου για να πλυθούμε και να δροσιστούμεOlympia17

Ώστε καθαροί και φρέσκοι να επισκεφτούμε το Μουσείο :-).

Το Αρχαιολογικό Μουσείο της Αρχαίας Ολυμπίας, το οποίο μας έκανε πολύ καλή εντύπωση, η αλήθεια είναι.

Από τον εξωτερικό του χώρο

Mouseio1

Την κεντρική του αίθουσα με τις μοναδικές μαρμάρινες αετωματικές συνθέσεις και τις μετώπες από το ναό του Δία …

Mouseio2

Mouseio3

Mouseio4

Την Παιόνιο Νίκη

Mouseio5

Τον Ερμή του Πραξιτέλη

Mouseio7

Την απεικόνιση του χρυσελεφάντινου αγάλματος του Δία

Mouseio6

Και όλες τις υπόλοιπες από τις 12 αίθουσές του, στις οποίες θαυμάσαμε γλυπτά, κεραμικά, λίθινα και χάλκινα εργαλεία που μας αποκάλυψαν ένα μικρό μέρος της πλούσιας ιστορίας της περιοχής.

Mouseio10

Mouseio9

Mouseio8

Γενικά ήταν μια πολύ όμορφη μέρα που την χαρήκαμε όλοι !

ΑΛΛΑΑΑΑΑΑ (πάντα υπάρχει αυτό το ΑΛΛΑΑΑΑΑΑ) … … … βγαίνοντας από την κεντρική έξοδο του Μουσείου, μας έκανε εντύπωση με τον Χρίστο το γεγονός ότι δεν είδαμε κάποιο Πωλητήριο του Μουσείου.  Κάποιον χώρο που να πουλάει έναν οδηγό, δυο μαγνητάκια, τρία βιβλία ή πέντε χαζο-μεμοραμπίλια.  Εδώ στην Αγγλία, σ’ όποιο αξιοθέατο – μικρό ή μεγάλο, είτε είναι το Βρετανικό Μουσείο είτε είναι το Μουσείο … … … Μηχανής του Γκαζόν (ναι, υπάρχει και τέτοιο: http://www.lawnmowerworld.co.uk/) – κι αν πας, δεν υπάρχει περίπτωση να βγεις αν ΔΕΝ περάσεις μέσα από το Πωλητήριό του, οπότε το γεγονός ότι δεν βγήκαμε μέσα από μαγαζάκι μας παραξένεψε. Εκείνη την στιγμή, τα παιδιά ζητήσανε τουαλέτα (είχανε πιει και 50 λίτρα νερό, όσο να πεις …).  Κοιτάζουμε γύρω και βλέπουμε μια πινακίδα με την ένδειξη Toilets – Cafe – Museum Shop να δείχνει προς τα αριστερά, σ’ ένα ξεχωριστό χώρο από το κεντρικό κτίριο του Μουσείου.

– Άντε, πάμε προς τα εκεί, λέμε, να δούμε αν έχει να πάρουμε και κάτι από το Πωλητήριο του Μουσείου και να πιούμε και κανένα καφεδάκι πριν πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής.

Ειλικρινά σας λέω δεν έχω νιώσει μεγαλύτερη απογοήτευση απ’ αυτήν που ένιωσα μπαίνοντας στο Πωλητήριο του Μουσείου !!!  Ένας σκοτεινός, στενόμακρος χώρος, ήταν δεν ήταν 15-20τ.μ., με κάτι τεράστιες γυάλινες κλειδωμένες βιτρίνες δεξιά κι αριστερά, όπου – και καλά – πωλούνταν αντίγραφα των εκθεμάτων του Μουσείου στην φιλική τιμή των 150-200 ευρώ το κομμάτι (!!!) και στο βάθος αυτού του χώρου ένα μικρό σταντ με 5 (μετρημένα !) βιβλία για παιδιά – 2 στα Ελληνικά, 2 στ’ Αγγλικά κι 1 στα Γερμανικά – κι ένα γραφείο πίσω από το οποίο βρισκόταν μια υπάλληλος που είχε βαρεθεί ακόμα και να βαριέται !!!

Οι παρακάτω διάλογοι, νομίζω, λένε πολλά:

– Μαμά, μπορούμε ν’ αγοράσουμε κάτι από εδώ ;
– Ναι, φυσικά !  Δείτε αν έχει κάτι που σας αρέσει.
– Μαμά, γιατί έχει μόνο 5 βιβλία ;
– Δεν ξέρω, καρδούλα μου, αυτά έχει.  Θέλεις κάποιο από αυτά ;
– Ναι, θα πάρω τα δύο Ελληνικά.
– Ορέστη, εσύ θέλεις κάτι ;
– Ααααααααα (γκρίνια) !!!  Για μένα δεν έχει ούτε ένα παιχνίδιιιιιι !!!!

Εκείνη την ώρα μπαίνει κι ένας Ιταλός τουρίστας με την κορούλα του, η οποία πρέπει να ήταν γύρω 8 με 9 ετών, να χοροπηδάει χαρούμενη.  Το κοριτσάκι βλέπει τα δύο Αγγλικά βιβλία (ο Πάρις είχε ήδη πάρει τα Ελληνικά, οπότε στο σταντ είχαν απομείνει τα δύο Αγγλικά και το 1 Γερμανικό) και τα δείχνει στον μπαμπά του.  Οπότε εκείνος ρωτάει την βαρεμένη υπάλληλο:

– Do you have any books in Italian ?
– No, ήταν η ξερή απάντηση που έλαβε.  Κι έφυγε με άδεια χέρια και με το κοριτσάκι του άκρως απογοητευμένο.

Ντράπηκαααααααα !!!!

Πληρώσαμε τα δύο βιβλία και πήγαμε προς το καφέ.  Άδειο κι εκείνο.  Και χωρίς κανέναν χαρακτήρα.  Μα φυσικά !  Πού να το βρει άνθρωπος αφού είναι ουσιαστικά εκτός του χώρου του Μουσείου ;  Και γιατί να το φροντίσουν αισθητικά αφού δεν πατάει άνθρωπος ; Παίρνουμε τα ποτά και τα εδέσματά μας, διάλεξε κι ο μικρός Ορέστης, ο οποίος δεν είχε βρει κάτι για την ηλικία του στο Πωλητήριο, ένα μαγνητάκι με το άγαλμα του Δία και καθίσαμε.  Όση ώρα ήμασταν εκεί, μπήκαν μόνο άλλες δύο παρέες στο καφέ.  Θλίψη.  Τεράστια θλίψη !

Τώρα θα μου πείτε – όπως πολύ σωστά παρατήρησε η Αριστέα στα σχόλια – “Μα καλά ;  Πας σε τέτοιο χώρο και σε νοιάζει που δεν έχει σουβενίρ και καφέ ; Δεν σου φτάνει το δέος που νιώθεις ;”

Μην με παρεξηγείτε.  Τα σουβενίρ μπορεί να μη λένε πολλά σε μένα και σε σένα, αλλά το μαγνητάκι με το άγαλμα του Δία που έχουμε στο ψυγείο π.χ., βοηθάει τον Ορέστη να θυμάται καθημερινά την επίσκεψή μας. Και να μιλάμε γι’ αυτήν. Και να λέμε ιστορίες. Και να ψάχνουμε και να μαθαίνουμε περισσότερα.

Ο χώρος πλέον είναι 99.5% προσβάσιμος για ανθρώπους με κινητικά προβλήματα και τους δίνω μεγάλο βαθμό σ΄αυτό.  Αλλά ηχητικούς οδηγούς για ανθρώπους με προβλήματα όρασης, π.χ. δεν είδα πουθενά. Ή DVD με υπότιτλους για ανθρώπους με προβλήματα ακοής. Ή ηχογραφημένους οδηγούς σε πολλές γλώσσες για ανθρώπους που δεν μιλάνε ούτε Ελληνικά ούτε Αγγλικά ούτε Γερμανικά (οι μόνες γλώσσες στις οποίες ήταν γραμμένες οι πινακίδες). Ή διαδραστικές αίθουσες/χώρους για μικρά παιδιά. Και ας μην μιλήσω για βοηθητικούς χώρους, όπως χώρους αλλαγής πάνας μωρού ή οτιδήποτε άλλο.

Τέτοιοι χώροι – όπως η Αρχαία Ολυμπία – ανήκουν στην παγκόσμια κοινότητα. Και το κράτος, στο οποίο έχει δοθεί η τύχη να τους διαχειρίζεται, οφείλει να τους κάνει ενδιαφέροντες, εξυπηρετικούς, προσβάσιμους και ασφαλείς για όλους τους επισκέπτες – ανεξαρτήτως ηλικίας, γλώσσας, σωματικής ικανότητας κοκ. Και φυσικά – εις αντάλλαγμα – θα έχει και τα ανάλογα έσοδα/κέρδη απ’ αυτό. Αλλά, δυστυχώς, δεν το έχουμε αντιληφθεί αυτό ακόμα.

Ο πολιτισμός πιστεύω πως θα έπρεπε να είναι το μεγαλύτερο income generating industry για την Ελλάδα.  Η προμετωπίδα της οικονομίας μας και της προβολής της χώρας μας.  Αντίθετα, δυο χρόνια πριν έφαγα πόρτα (μαζί με κάποιες άλλες εκατοντάδες τουριστών) όταν προσπάθησα να επισκεφτώ το Μουσείο της Ακρόπολης ενώ ήταν Δευτέρα.  Και φέτος επισκέφτηκα το Αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας, το οποίο – ακριβώς λόγω της παγκόσμιας μοναδικότητάς του και του πολιτιστικού του πλούτου – θα έπρεπε να ήταν “χρυσωρυχείο” και να στηρίζει και να στηρίζεται ένα σωρό περιφερειακές, υποστηρικτικές βιομηχανίες, αλλά οι “ειδήμονες” επιλέγουν να το διατηρούν βαρετό και όχι μόνο να να μην το προωθούν ή να μην το διαφημίζουν, αλλά και να μην το εκμεταλλεύονται στο έπακρο.

Κρίμα.  Πολύ κρίμα.

10/5/15

Λίγο διακοπές, λίγο ανάρτηση και η γκρίνια μου – Μέρος Α’

Ξύπνησα, που λέτε, σήμερα Δευτέρα 5 Οκτωβρίου του σωτήριου έτους 2015 (γνωρίζει κανένας τι ακριβώς σημαίνει η έκφραση «σωτήριο έτος» γιατί βαριέμαι να γκουγκλάρω ; Πάντοτε το αναρωτιόμουν, ποτέ δεν το έψαξα) και αντιλαμβάνομαι πως:

α) έχω καιρό να γράψω ανάρτηση της προκοπής (ΟΚ, το «της προκοπής» είναι τρόπος του λέγειν, μην το παίρνετε κι εντελώς τοις μετρητοίς, ΟΚ 😉

β) μπήκε ο Οκτώβρης κι εγώ δεν έχω γράψει ακόμα για τις καλοκαιρινές μας διακοπές στην Ελλάδα και

γ) έχω πολύ καιρό να γκρινιάξω δημοσίως για κάτι.

Εξ ου και κάθισα αμέσως μπροστά στο πληκτρολόγιο – μιας και η μέρα στην δουλειά προβλέπεται να είναι βαρετή σε σημείο προσπαθώ_να_κόψω_φλέβα_με_νυχοκόπτη – να επανορθώσω εις τριπλούν.  Οπότε, φίλοι μου, φτιάξτε καφέ/τσάι/τίλιο ή ό,τι άλλο σας αρέσει και συνεχίστε το διάβασμα.

Λοιπόοοοοοοοοννννν … από πού ν’ αρχίσω ;;;  Α, ναι … απ’ την αρχή !!! Τις καλοκαιρινές μας διακοπές.  Οι οποίες είχαν δραματική αρχή, ομαλή συνέχεια και δραματικότερο τέλος !

Η αρχή ήταν δραματική διότι δεν ξέρω πώς την έχουν δει οι low budget αεροπορικές εταιρίες με τις τιμές τους, αλλά – ‘νταξ’ … … φίλε μου – όταν αρχίζεις τον Δεκέμβρη του ’14 να ψάχνεις αεροπορικά εισιτήρια για τον Αύγουστο του ’15 και η καλύτερη τιμή που βρίσκεις για να πετάξουν 4 άτομα και μία βαλίτσα παστωμένοι ωσάν σκουμπριά σε κονσέρβα Φλόκος είναι £1500 (δλδ 2022 ευρά) και η οποία τιμή, όσο περνούσε ο καιρός, αυξάνονταν λογαριθμικά, εγκαταλείπεις την ιδέα των διακοπών στην Ελλάδα πάραυτα σκεπτόμενη ότι καλύτερα να τα δώσεις αυτά τα λεφτά σε ψυχολόγο να γιατρέψει τα ψυχολογικά τράυματα των παιδιών, παρά στα λαμόγια με τα ιπτάμενα κονσερβοκούτια.  Μη με παρεξηγείτε.  Το θέμα δεν ήταν ότι δεν είχαμε να δώσουμε τόσα χρήματα.  Το θέμα ήταν ότι δεν ΑΞΙΖΕ να δώσουμε τόσα χρήματα.  Κι ενώ περνούσε ο καιρός και οι τιμές των εισιτηρίων αυξάνονταν και μαζί τους αυξάνονταν

–      Η γκρίνια των παιδιών («Μαμά, πότε θα πάμε φέτος στην γιαγιά και τον παππού ;  Κλέισαμε τα εισιτήρια ;»)

–      Η γκρίνια των παππούδων («Τι έγινε ; Βρήκατε εισιτήρια ;  Μήπως θέλεις να σας τα κλείσουμε εμείς φέτος ; Μη μου πεις ότι ΔΕΝ θα ‘ρθειτε !!!»)

–      Ο κίνδυνος να βγει η Ελλάδα απ’ το Ευρώ και μαζί με όλα αυτά …

–      Οι γκρίζες τρίχες στο κεφάλι μου !!!!

… … … ανακαλύπτω κατά τύχη εκεί γύρω στις αρχές Ιουλίου το Google Flights !!!  Το οποίο δεν είχα ιδέα μέχρι τότε ότι υπήρχε !!!  Και με την βοήθεια του οποίου κατάφερα επιτέλους και βρήκα εισιτήρια σε λογικές τιμές και τα έκλεισα !!!  Κι έτσι έφυγε η γκρίνια από παιδιά και παππούδες ! Απομακρύνθηκε, και ως δια μαγείας, και ο κίνδυνος εξόδου της χώρας απ’ το Ευρώ ! (Τα γκρίζα στο κεφάλι μου μείνανε, αλλά έκανα ένα σούπερ όμπρε στο μαλλί το καλοκαίρι και καλύφθηκαν όλα 😉 )

Diadromi diakopwn

Και ήρθαμε στην Ελλάδα και διανύσαμε τα 1737χλμ μας και περάσαμε υπέροχα !  Τρεις εβδομάδες «μάσες, ξάπλες και ραχάτι» που λέει κι η Γλυκερία, οι οποίες μας ήταν εντελώς απαραίτητες !  Πράγματι ήταν από τις πιο ξεκούραστες και ανέμελες διακοπές μας !  Αφού το λέγαμε με τον Χρίστο και δεν το πιστεύαμε !!!  Αλλά – όπως συμβαίνει συνήθωςπίσω είχε η αχλάδα την ουρά !!!  (Nα κι άλλη μια έκφραση της οποίας το νόημα δεν καταλαβαίνω !  Τι είναι αυτή η αχλάδα και για ποιο λόγο η ουρά της έχει ως αποτέλεσμα – εκεί που νομίζεις ότι όλα πάνε μια χαρά – τσουπ ! να χτυπάει κόκκινο η λίμπιντο του Δία και να συνουσιάζεται το σύμπαν άπαντο ;;;  Όποιος μου το εξηγήσει θα έχει την αιώνια ευγνωμοσύνη μου – ευχαριστώ d’ avance !  Κι αν είναι να της την κόψουμε, βρε αδερφέ, την ουρά της αχλάδας !  Ή να της την βάλουμε μπροστά, αν είναι να κάνει διαφορά !  Κάτι τέλος πάντων !)

Αλλά με συγχωρείτε, προτρέχω !  Πού ήμασταν ; Α, ναι – στις διακοπές μας.  Που περάσαμε φανταστικά.  Και μέσα σε όλη αυτήν την φανταστικότητα, την ηρεμία και την ξεκούραση κι αφού το σώμα μας είχε θραφεί αρκετά με κάθε λογής Ελληνικόν έδεσμα, είπαμε να επισκεφτούμε και τον χώρο της Αρχαίας Ολυμπίας μιας και ήμασταν εκεί στην γειτονιά για να θρέψουμε λίγο και το πνεύμα μας.

Στην Αρχαία Ολυμπία είχα πάει άλλες δύο φορές στο παρελθόν: μία το 1988 και μία το 2004 (επί Ολυμπιακών Αγώνων).  Και τις δύο φορές ήταν Αύγουστος.  Το 1988 ήμουν μόλις 13 χρόνων (σκεφτείτε με ως 13-χρονο nerd που διάβαζε συνεχώς και νόμιζε πως η πραγματικότητα ήταν ίδια με τα βιβλία που διάβαζε) και θυμάμαι την απογοήτευσή μου όταν – αντί να φτάσω και να δω τον ιερό τόπο που έβλεπα με την φαντασία μου διαβάζοντας γι’ αυτήν – το μόνο που είδα ήταν κάτι κατσικόδρομοι που περνούσαν μέσα από ένα μικρό χωριό μέχρι να φτάσεις σε κάτι πέτρες και κολώνες που αχνοφαίνονταν ανάμεσα σε πουρνάρια.  Ούτε πινακίδες ούτε τίποτα.  Το Μουσείο ήταν κλειστό εκείνη την ημέρα, δεν θυμάμαι γιατί.  Η ανάμνηση που μου έχει μείνει από εκείνη την επίσκεψη είναι η ηλίαση που είχα πάθει καθότι ο ήλιος έκαιγε και δεν είχαμε ούτε καπέλα ούτε νερά και οι σκιεροί χώροι σχεδόν ανύπαρκτοι.

Το 2004 ήμουν 29 χρονών και πήγα με τον ενθουσιασμό πως θα δω κάτι μεγαλειώδες μιας και φιλοξενούσαμε και τους Ολυμπιακούς Αγώνες εκείνη την χρονιά !  Τζίφος !!!  Ο κατσικόδρομος συνέχιζε να υπάρχει, οι άνθρωποι που είχαν βάλει να εργάζονται εκεί ως ντεμέκ ελεγκτές/φύλακες/δενξέρωπώςαλλιώςτουςαποκαλούσανεαυτοίπουτουςβολέψανε ήταν από άξεστοι εώς αποτελειωτικά άξεστοι, που φωνάζανε σαν τους Ούνους στους τουρίστες και το μόνο μεγαλειώδες που είχε γίνει ήταν ότι είχαν καθαριστεί τα πουρνάρια κι είχαν μπει και κάποιες πινακίδες που δίνανε μια μικρή ιδέα στον τουρίστα για το τι βλέπει.  Στο Μουσείο δεν πήγαμε διότι ο Χρίστος κόντεψε να έρθει στα χέρια μ’ έναν από τους προαναφερθέντες Ούνους για το θέμα έλλειψης προσβάσιμου πάρκινγκ.  Η ανάμνηση που μου έχει μείνει από εκείνη την επίσκεψη είναι το αίσθημα ντροπής που ένιωθα από τους ωρυόμενους Ούνους και τα απορημένα βλέμματα των χιλιάδων επισκεπτών που βρίσκονταν εκεί εκείνη την ημέρα.

Το 2015, λοιπόν, πήγα με την συσσωρευμένη σοφία των 40 μου ετών, με την πείρα των δύο προηγούμενων επισκέψεών μου και οργανωμένη: καπέλα/αντηλιακά/θερμός με νερό για την ζέστη και τον ήλιο, wheelchair γιατί δεν είχαμε ιδέα πόσο μακριά θα μπορούσαμε να παρκάρουμε και Ιώβειο υπομονή για τυχόν Ούνους !  Φορτώσαμε τρία παιδιά στο αυτοκίνητο (δύο τα δικά μας συν τον μεγάλο τους ξάδερφο) και ξεκινήσαμε χαρωποί :-).

Φτάνοντας στην Ολυμπία (το χωριό) μείναμε έκθαμβοι !!! Ειλικρινά !  Οι δρόμοι ασφαλτοστρωμένοι και πεντακάθαροι και με σύστημα μονοδρόμησης (!!!), οι αυλές των σπιτιών περιποιημένες, όμορφα καταστήματα, ταβερνάκια, καφενεδάκια κατά μήκος του δρόμου κι όταν φτάσαμε στον χώρο της Αρχαίας Ολυμπίας οριοθετημένο πάρκινγκ !!!  O.M.G. που λένε και στο χωριό μου !!!

Παρκάραμε το αυτοκίνητο, βάλαμε καπέλα κι αντηλιακό, φορτωθήκαμε την τσάντα με τα νερά και – με τον Ορέστη πάντα πρωτοπόρο κι αρχηγό – κινήσαμε.

Olympia1

Αλλά επειδή έφτασε η ώρα του σχολάσματος, θα σας αφήσω εδώ προς το παρόν και τα περί Ολυμπίας και τέλους των διακοπών μας θα σας τα πω … tomorrow 🙂

10/2/15

4 νέοι νόμοι που ισχύουν από χθες στην Μ. Βρετανία

1η του Οκτώβρη χθες (Καλό Μήνα κιόλας !) και στην Μεγ. Βρετανία εισήχθησαν 4 καινούριοι νόμοι:

1) Δικαίωμα επιστροφής χρημάτων από αγορές εντός 30 ημερών

bookshelf.jpg

Αν κάποιος αγοράσει ένα ελαττωματικό προϊόν, δικαιούται την επιστροφή των χρημάτων του αν το επιστρέψει εκεί που το αγόρασε μέσα σε 30 μέρες.

Ο νόμος μέχρι τώρα προέβλεπε την επιστροφή του προϊόντος μέσα σε “εύλογο χρονικό διάστημα”, ανάλογα με το προϊόν.

Οι online αγορές υπόκεινται σε επιπρόσθετα καταναλωτικά δικαιώματα.

2) Ανιχνευτές καπνού και μονοξειδίου του άνθρακα

Smoke_detector.JPG

Εαν νοικιάζεις σπίτι, ο ιδιοκτήτης είναι υποχρεωμένοςαπό χθες και στο εξής – να εγκαταστήσει ανιχνευτή καπνού σε κάθε όροφο.

Επίσης είναι υποχρεωτικό να υπάρχει ανιχνευτής μονοξειδίου του άνθρακα σε όλα τα δωμάτια με συσκευές που καίνε στερεή καύσιμη ύλη.

Οι ιδιοκτήτες ενοικιαζόμενων ακινήτων που δεν συμμορφώνονται με την νομοθεσία αντιμετωπίζουν ποινή προστίμου £5000.

Ο νόμος αυτός ισχύει μόνο για την Αγγλία.  Η Ουαλία και η Σκωτία θα πάρουν τις δικές τους ανεξάρτητες αποφάσεις.

3) Περίοδος χάριτος στον χρόνο στάθμευσης

cars2.jpg

Εάν παρκάρεις σε ιδιωτικό πάρκινγκ, έχεις πλέον μια περίοδο χάριτος 10 λεπτών από την στιγμή που θα λήξει ο χρόνος στο εισιτήριό σου.  Έτσι, δεν θα πληρώσεις πρόστιμο, αν πάρεις το αυτοκίνητό σου μέσα σε 10 λεπτά από την λήξη του χρόνου είτε αυτός είναι συγκεκριμένη δωρεάν χρονική περίοδος είτε επί πληρωμή.

Ο νόμος αυτός – ο οποίος εφαρμόζεται ήδη στα δημοτικά πάρκινγκ – θα ισχύει σε ολόκληρη την Μεγ. Βρετανία .

4) Κάπνισμα στο αυτοκίνητο παρουσία παιδιών

Από χθες είναι πλέον παράνομο σε Αγγλία και Ουαλία το κάπνισμα μέσα σε αυτοκίνητο, στο οποίο επιβαίνει άτομο κάτω των 18.

Ο νόμος, ο οποίος ισχύει τόσο για τον οδηγό όσο και για συνεπιβάτες, επιφέρει πρόστιμο £50 στους παραβάτες.  Ο νόμος δεν ισχύει για όποιον καπνίζει σε αυτοκίνητο με ανοιχτή αναδιπλούμενη οροφή (κάμπριο) καθώς και για όσους καπνίζουν ηλεκτρονικό τσιγάρο.

Ανάλογος νόμος αναμένεται να υιοθετηθεί σύντομα και από την Σκωτία.

—————————————————————————————————————————

(πηγή άρθρου, φωτογραφιών και βίντεο: εφημερίδα Independent)